Robert
Bouwjaar: 1979
Woonplaats: M'n koffer
Hoe begon voor jou je zangcarrière?
Mijn zang carrière begon pas echt vorm te krijgen toen ik een jaar of twaalf was en van m’n vader een 4-sporen recorder kreeg waarmee ik mijn eerste liedjes kon componeren. Ik was rond die tijd al behoorlijk handig geworden met m’n gitaar en natuurlijk mijn keyboards, alsmede allerlei andere exotische instrumenten die ik overal vandaan had gehaald, en het sprak voor zich dat ik de zangpartijen ook maar voor mijn eigen rekening nam. Zingen had ik op zich altijd al gedaan, vooral voordat ik op m’n vijfde aan muzieklessen begon want toen was m’n stem natuurlijk het enige instrument waar ik beschikking over had en ik liep dan ook in die vroegste jaren altijd zachtjes in een soort geïmproviseerd nep Engels te zingen.
Als ik een liedje wil schrijven moet er altijd eerst een tekst met een goed verhaal komen waaruit ik dan vervolgens de sfeer en de melodie en alles kan halen. Zo heb ik het altijd gedaan. Vandaar ook dat de zang langzaam maar zeker automatisch naar de voorgrond is gekomen. Voor mij zijn de tekst en de melodie van de zang, in combinatie met de expressie van de stem, de belangrijkste ingrediënten voor een liedje. De instrumenten daaromheen zijn er alleen ter illustratie van het verhaal en de sfeer. Vroeger heb ik nog wel een aantal keren enkel als instrumentalist opgetreden maar dat was ik al snel zat. Als entertainer wil ik in direct contact met het publiek staan. Ik zie een optreden als een soort gesprek tussen mij en het publiek.
Hoe krijg je het publiek mee bij een optreden en vind je dit moeilijk?
Het werken met een publiek is voor mij het leukste van het vak, al gaat het hier naar mijn idee wel heel sterk om een gevoelskwestie, een intuïtief proces, waarvan de precieze werkingen erg lastig uit te leggen zijn. Het is vooral belangrijk dat je het zelf naar je zin hebt en dat je je zo veel mogelijk op je gemak voelt.
Als ik een wat stuggere groep mensen voor me krijg zoek ik er meestal eerst die ene enthousiaste glimlach tussenuit en daar doe ik dan de eerste paar nummers voor totdat de rest er een beetje bij komt.
Wat is jouw favoriete gedeelte van het bandleven?
Optreden! Ik doe niets liever. Al zijn componeren, arrangeren, produceren en mixen ook allemaal dingen die ik heel graag doe, staan optredens voor mij altijd boven aan de lijst. Hoe groter hoe beter.
Wat maakt DI-RECT voor jou de band waar je voor wil zingen?
Nou, ik zat nog even te twijfelen tussen DI-RECT en al die andere mega bekende bands met internationale platencontracten die toevallig net naar een nieuwe zanger aan het zoeken waren maar,… het is DI-RECT geworden omdat die jongens toch heel sterk met mij op een lijn liggen. Ik vind dat ze prachtige liedjes hebben geschreven, erg kundig zijn op hun instrument en ze komen op mij ook erg vriendelijk en relaxt over, en dat vind ik ook zeer belangrijk.
Bij welke rockclassics heb je een mooie herinnering?
“I’m a Mover” van het album “Tons of Sobs” van Free. Toen ik dit album in de zomer van 2000 leerde kennen luisterde ik ook vervolgens weken achtereen niets anders meer. Die zomer is dan ook, met de hulp van o.a. deze CD, het zoetermeerse zonnetje, en een paar hele lieve mensen, een hele goeie geworden.
Welk album is zo briljant opgenomen dat je er bijna jaloers op wordt?
Sorry, ik zou het je eerlijk gezegd momenteel niet kunnen vertellen… Ik heb de afgelopen 4 jaar uit een koffer geleefd en helemaal geen beschikking heb gehad over een CD collectie. Alles waar ik naar luisterde was MP3 en daar hoor je over het algemeen nou niet echt de opname kwaliteit aan af. Beetje gênant aangezien ik een gediplomeerde muziekregistrant ben …
Maar ik hou over het algemeen van sfeervolle fantasierijke producties; niet te gepoetst, iets wat kapotte geluidjes, meestal liever een wat drogere en niet te gecomprimeerde mix en bovenal moet het transparant blijven; niet te veel verschillende en/of overlappende geluiden.
Ik had het bijvoorbeeld al over “tons of sobs” van Free en eerder al over de muziek van The Black Keys, verder schiet me “live at the record plant studio” van Bob Marley te binnen, en de muziek van Vincent Gallo bijvoorbeeld ook… Dat soort mixjes neigen mijn voorkeur te krijgen. Ben een Realist
Vind je dat een zanger per definitie een briljante tekstschrijver moet zijn?
Nee, dat hebben artiesten zoals Elvis, Frank Sinatra en nog vele andere na hun wel bewezen. Zolang je maar wel beetje een idee hebt van wat je wilt en wat er bij jouw stem past. Ik heb zelf heel veel songs geschreven en geproduceerd en er zaten zeker wel een aantal goeie songs bij, maar om mezelf nou een briljante tekstschrijver te noemen… nee. Maar ik heb dit probleem altijd kunnen omzeilen door gewoon verschrikkelijk overdreven veel teksten te schrijven. Iedere dag een stuk of vier / vijf. Hiermee verhoog je de kans op een goeie natuurlijk significant. Ik heb namelijk zo ongeveer een rendement van 1 op de… 20 teksten. Dus dat is dan iedere vier dagen ten minste één goeie
Wat komt voor jou eerst; melodie of lyrics?
Lyrics. Meestal werkt het volgende voor mij het beste, en het snelst. Zoals ik net al zei schrijf ik mijn liedjes altijd al vanuit de tekst. Met deze in gedachten bedenk ik een baslijn, dan zing ik de lead vocals in, vervolgens de backing vocals, dan de drums (nu zijn de belangrijkste besluiten al genomen), dan gitaar / keys / … whatever… en als laatste de FX. Klaar is Kees! Vaak gooi ik er in dit stadium weer één of twee wat vroegere partijen uit en speel ik deze overnieuw om het gevoel van onderlinge interactie nog een beetje extra te verhogen.
Maargoed… het gebeurd ook wel eens totaal anders om hoor! Dat licht maar net aan de situatie.
Welke ontwikkeling zou je graag willen meemaken bij DI-RECT?
De grote CWD!!! Complete World Domination… lol!
Nee, maar eerlijk gezegd zou ik op alle vlakken natuurlijk willen blijven ontwikkelen, en dat is nou juist het mooie van een dergelijke mogelijkheid! Je krijgt ineens de kans om je met je volle aandacht op je passie te storten, zonder je druk te hoeven maken om geld of andere onbelangrijke dingen. Iets mooiers zou ik me niet voor kunnen stellen. Ik verwacht binnen een jaar minimaal twee keer zo goed te worden als ik zo’n kans zou krijgen. De mogelijkheden zijn eindeloos!
Welke zaal heeft de beste akoestiek van Nederland?
Als ik deze vraag zou beantwoorden zou ik daarmee beweren dat ik in alle zalen van Nederland heb gespeeld en dat is natuurlijk heel ver van de realiteit. En volgens mij is de geluidstechnicus veel belangrijker dan de akoestiek van de zaal. Een goeie tech kan overal iets moois van maken. Zelfs van bijvoorbeeld het Atrium in Den haag of zoiets dergelijks. Maar even als antwoord op de vraag… Ik zou het niet weten.
En welke zaal de beste sfeer?
Zie hierboven..
Schieten er überhaupt gedachten door je hoofd als je het podium opstapt, en zo ja, welke?
Als ik volledig vertrouwen heb in het eerste nummer, en vind dat ik er goed genoeg uitzie…, dan kan ik echt niet snel genoeg dat podium op komen. Nogmaals, voor mij is er niks mooiers dan een groot podium en een zooi hele dikke nummers om ze allemaal eens vreselijk “van jetje” te kunnen geven! Gedachten als ik opkom: “ooohhhhh!!!!, dit wordt me straks toch een partij heftig!!!! … Gedachten als het eerste nummer begint: “HIERRRRR!!!!!!!”
Wie is de grootste rockheld die je NOOIT wilt ontmoeten?
Sorry maar op deze vraag weet ik echt geen antwoord... behalve dan dat ik de meeste van mijn rock helden nog beter maar even niet kan ontmoeten omdat die allemaal dood zijn... maar verder... geen idee. Ik denk dat ik bij voorbaat geen fan wordt van een muzikant als die gene een rot karakter heeft want dan trek ik waarschijnlijk z’n melodietjes ook niet.
Wat is de slechtste bandnaam aller tijden?
Mijn god! Weet zo’n moeilijke vraag! De wereld van de slechte bands is wel zo ongelofelijk groot! Als ik me daar ook nog in moet gaan verdiepen... Ik zet ze liever uit. Ik zou echt niet weten wie de slechtste zijn.
Een bijelkaargedownloade Ipod of braaf naar de platenboer? En waarom?
Geen commentaar... Ik ben een muzikant. Het gaat hier om studie materiaal.
Spelen in een klein kroegje voor 5 echte fans of voor een stampvolle Arena met dagjesmensen?
Geef mij die Arena maar. Dan stuur ik ze aan het einde van de avond allemaal als echte fans, MET een CD-tje naar huis. Want dat wordt een dagje die ze niet gauw zullen vergeten... HA HA
